گزارش روزنامه ی دنیای اقتصاد از نمایش دو اثر از مجموعه ی لیمبو در منتخب نسل نو

زمانی که روبه‌روی اثر قرار می‌گرفتید، اثری از خود در آن می‌یافتید؛ چرا که کار دولایه بود و لایه دوم، یعنی پس زمینه هر دواثر، از آیینه ساخته شده بود.

شماره روزنامه: ۳۰۶۹  تاریخ چاپ: ۱۳۹۲/۰۸/۳۰  شماره خبر: ۳۲۷۳۸۳۱

 تقریبا تمام آثار ارائه شده در نمایشگاه هفتمین دوره منتخب نسل نو با تمام تفاوت‌های خود در یک چیز مشترک بودند و آن‌ هم قطع آثار بود که طبق عادت معمول مربع یا مستطیل انتخاب شده بودند. اما دو اثر از ملاحت محب خواه در سالن اصلی نمایشگاه خارج از این عادت رایج بودند؛ آثاری در قطع ذوزنقه و بر روی شیشه. اما مساله به اینجا ختم نمی‌شد. زمانی که روبه‌روی اثر قرار می‌گرفتید، اثری از خود در آن می‌یافتید؛ چرا که کار دولایه بود و لایه دوم، یعنی پس زمینه هر دواثر، از آیینه ساخته شده بود. فضای کلی هر دو اثر تداعی‌کننده نوعی احساس غرق شدگی بود. چرا که در هر دو اثر، تمام شخصیت های ریز و درشت طراحی شده؛ که شلوغی و تشویش‌شان قرابت زیادی با زندگی شهری امروز داشت در فضایی از نور و آیینه‌گی معلق بودند. نکته قابل توجه دیگر در آثار او این بود که او برای طراحی خود تنها از رنگ استفاده نکرده بود، بلکه آیینه‌ای که در پس زمینه قرار گرفته بود نقش زیادی در فضا سازی طراحی او بازی می‌کرد. او به واسطه آیینه پس زمینه، فضاسازی کلی اثرخود را رقم زده بود و تمام عناصر تصویری کار خود را در سیلی از نور و انعکاس غرق کرده بود. سیلی که مخاطب تعیین‌کننده ابعاد و چگونگی آن بود.

منبع مطلب